هنـــــــوز كابـــــــوس رفتنـــــــت رابــــيدار نشده ام
با وجــــود اين همـــه زمان !صــداي سكوتت مي آيد
از لاي نــسيم كه بي خيال ، چشـــمهايم را مي بَرد
مي بَــــرد تا ناكـــــجاي هـــــزار كــــــجاي نامعلوم !
و آنــــجا رهـــايم مي كُـــند
بــــــــــــــــي نـــــــشان ...
امشــــب تنـــــــــــهايـــــم
و انــدوه شـب ،آزرده ام مي كـــــــند ...
ديـــگر از خيـــالت خـــــــستـــــــــه ام !
و ســــــهم من از تمــــــــــــــام تــــــو
واژه اي جوهــــري اســـــــــت از نامــت
كه ذهــن سپيد كاغــذ را لـــــك مي كند
ســـــياه !
و حســـــــرتـــــي مـــــــي نــهد بر دلم
ســـــخت
سنـــگين !
و فقــــط خـــــــدا می دانـــــــــد کــــــه
جاي خاليت را هیچ ستاره ای پـر نمی کند...
بیــــــا و ببـــین که چـــــــقدر
بي رحم شـــده ام اين روزها!
تمام شعرهايم را می سوزانم
پنــــــــــــــجره ها را می بندم
با خــــــيالت مــــی جــــــنگم
و ديگر نم نم باران عاشـقم نمي كند
رنــــــــگ آبـــــي زيــــــبا نـــــيست
و از هـــــــمه بـــــدتــــــر اينـــــــكه
دوستــــــت نــــــــدارم !
باز هم دروغی كبــــود...
خنـــــــده ام مي گيرد!!!
از همه خســـــــــــته ام
خــــــــسته از هـــــــمه
بيش از هــمه از خویـش
هنـــــــــــــــــوز هـــــم
يادت ويرانـــــم مي كـند
و آوار
مي شود بر لحظـه هايم
و هيـــــــچ دســـــــــتي
يـــــاور آبادانيــم نيــست
هـــــــيچگاه نبــــــــوده !
خويشتن را از ياد برده ام
ودر اين غــــــروب غريب،
گريـــــه امانم را بــــريده
لعنت بر من كه دوســــتت دارم هنوز
لعنت بر تو كه دوستم نداشتي هرگز!
و امشـــــب باز
بي تواشکهای این آواره ی همیشه تنها
در باريكـــترين كوچـــــــه هاي صبــــرش
ســـــرريـــز مي شـــــوند
آســــــــــان
بچـــــه گانـه
وتنـــــــــها...
و اين اســت
تقـــــــــــدير بدون تو...!!!
